DÜŞLERGEZER

Neredesin, yanımdan ayrılmayan,
Neredesin, cennetin çehresi?
Bir sert rüzgar alay etmekte: Sen, deli!
Bir düş! Yalnızca düş! Ey ıslah olmayan!
Ama yine de! Yine de! Nasıldı eskiden?
Ben gecede ve yalnızlıkta yitip gitmeden?
Anımsıyor musun, ey ıslah olmayan, ey deli!
Anımsıyor musun, ey ıslah olmayan, ey deli!
Sert rüzgar sanki ruhumun yankısı:
Ey deli! Ey ıslah olmayan!
Durmuyor muydu yalvaran elleriyle kadın,
Dudaklarında kederli bir gülümsemeyle,
Seslenmiyor muydu yalnızlığa ve geceye!
Neydi seslendiği! Bilmiyor musun?
Aşk gibiydi sanki. Taşımıyordu hiçbir yankı
Ona bu sözcüğü gerisin geriye.
Aşk gibiydi sanki. Taşımıyordu hiçbir yankı
Ona bu sözcüğe gerisin geriye.
Ve rüzgar - ruhumun yankısı!
Sürekli alaylaı: Ey ıslah olmayan! Ey deli!