Susadığımızda,
Derenin bembeyaz sularını
Kederli çocukluğumuzun tadını içeriz.
Ölmüşlüğümüzle, mürver ağaçlarının
altında dinleniriz,
Bakarak gri martılara.
Karanlık bulutlar yükselmekte
Keşişlerden daha soylu zamanları saklayan
Kentin üzerinde.
Tuttuğumda incecik ellerini
Yuvarlak gözlerini hafifçe açmıştın,
Şimdi çok zaman geçti aradan.
Ama karanlık hoş bir ezgi
çaldığında ruhun kapısını
Sen, bembeyaz, ortaya çıkarsın dostun sonbahar
peyzajında.